عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رضي الله عنه قال: لَمَّا كان يَوْمُ خَيْبَرَ أَقْبَلَ نَفَرٌ مِنْ صَحَابَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقالوا: فُلان شَهِيدٌ، وفُلان شَهِيدٌ، حَتَّى مَرُّوا عَلَى رَجُلٍ فَقالوا: فُلان شَهِيدٌ. فَقال رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: كَلَّا، إني رَأَيْتُهُ فِي النَّارِ فِي بُرْدَةٍ غَلَّهَا، أَوْ عَبَاءَةٍ.
Ömer ibni Hattab (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: Hayber gazvesi günü idi. Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem)’in ashabından bir grup geldi ve: Falanca şehiddir, falanca da şehiddir, dediler. Sonra bir adamın yanından da geçtiler ve falanca kimse de şehiddir, dediler. Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem): “Hayır, ben onu ganimetten çaldığı bir hırka veya cübbeye bürünmüş olduğu halde cehennem içinde gördüm”, buyurdu.