عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رضي الله عنه قَالَ: مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِرَجُلٍ عِنْدَهُ جَالِسٍ: مَا رَأْيُكَ فِي هَذَا الرَّجُلِ؟ قَالَ: هَذَا مِنْ أَشْرَفِ النَّاسِ، هَذَا وَاللَّهِ حَرِيٌّ إِنْ خَطَبَ أَنْ يُنْكَحَ، وَإِنْ شَفَعَ أَنْ يُشَفَّعَ. فَسَكَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ مَرَّ رَجُلٌ آخَرُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: مَا رَأْيُكَ فِي هَذَا؟ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَذَا رَجُلٌ مِنْ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ، هَذَا حَرِيٌّ إِنْ خَطَبَ أَلَّا يُنْكَحَ، وَإِنْ شَفَعَ أَلَّا يُشَفَّعَ، وَإِنْ قَالَ أَلَّا يُسْمَعَ لِقَوْلِهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: هَذَا خَيْرٌ مِنْ مِلْءِ الْأَرْضِ مِثْلَ هَذَا.
Ebü'l-Abbas Sehl İbni Sa'd es-Saîdî (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir gün Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanından bir adam geçti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), oturan kimseye: “Şu adam hakkında ne dersin?” diye sordu. O da: “Vallahi, ileri gelen, hatırlı bir kişidir; birini nikâhlamak isterse isteği kabul edilir, aracılık yaparsa sözü dinlenir.” diye cevap verdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sustu. Sonra oradan biri daha geçti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yine yanındaki adama: “Ya bu adam hakkında ne dersin?” diye sordu. O adam da: “Bu, fakir Müslümanlardan biridir; bir kıza talip olsa istediği kız verilmez, birine aracılık etse ricası kabul edilmez, konuşmaya başlarsa sözü dinlenmez.” dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bu fakir olan kimse, dünya dolusu kadar öteki adamdan daha hayırlıdır.”