وَعَنْهُ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، مَنْ أَحَقُّ النَّاسِ بِحُسْنِ صَحَابَتِي؟ قَالَ: أُمُّكَ. قَالَ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: ثُمَّ أُمُّكَ. قَالَ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: ثُمَّ أُمُّكَ. قَالَ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: ثُمَّ أَبُوكَ. وَفِي رِوَايَةٍ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَنْ أَحَقُّ النَّاسِ بِحُسْنِ الصُّحْبَةِ؟ قَالَ: أُمُّكَ، ثُمَّ أُمُّكَ، ثُمَّ أُمُّكَ، ثُمَّ أَبُوكَ، ثُمَّ أَدْنَاكَ أَدْنَاكَ.
Yine Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir adam Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)’e gelerek: İnsanlar arasında kendisine en iyi davranmam gereken kimdir? diye sordu. Resulullah (sallallahu aleyhi vesellem): “Annendir” buyurdular. Adam: Ondan sonra kimdir? diye sordu. Rasulullah yine: “Annendir” buyurdu. Adam tekrar: Kim gelir? diye sordu. Yine: “Annendir” buyurdular. Sonra kimdir? deyince Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem): “Babandır” buyurdu. (Buhari, Edeb 2; Müslim, Birr 1) Müslim’in diğer bir rivayetinde: Kendisine en iyi davranılması gereken kimdir? sorusuna Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem): “Annen, annen, annen; sonra baban, sonra da yakın akrabalarındır” buyurdu. (Müslim, Birr 2)