عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ: «وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ» دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُرَيْشًا، فَاجْتَمَعُوا فَعَمَّ وَخَصَّ، فَقَالَ: «يَا بَنِي عَبْدِ شَمْسٍ، يَا بَنِي كَعْبِ بْنِ لُؤَيٍّ، أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنَ النَّارِ، يَا بَنِي مُرَّةَ بْنِ كَعْبٍ، أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنَ النَّارِ، يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ، أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنَ النَّارِ، يَا بَنِي هَاشِمٍ، أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنَ النَّارِ، يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، أَنْقِذُوا أَنْفُسَكُمْ مِنَ النَّارِ، يَا فَاطِمَةُ، أَنْقِذِي نَفْسَكِ مِنَ النَّارِ، فَإِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا، غَيْرَ أَنَّ لَكُمْ رَحِمًا سَأَبُلُّهَا بِبِلَالِهَا»
Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: “Yakın akrabalarını uyar.” (Şuarâ 26/214) ayeti inince Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Kureyş kabilesini çağırdı. Onlar da toplandılar. Genel ifadelerle kabilelere, özel olarak da şahıslara hitap ederek: “Ey Abdüşems oğulları! Ey Kâ‘b ibni Lüey oğulları! Kendinizi cehennemden kurtarınız. Ey Mürre ibni Kâ‘b oğulları! Kendinizi cehennemden kurtarınız. Ey Abdümenâf oğulları! Kendinizi cehennemden kurtarınız. Ey Hâşim oğulları! Kendinizi cehennemden kurtarınız. Ey Abdülmuttalib oğulları! Kendinizi cehennemden kurtarınız. Ey Fâtıma! Kendini cehennemden kurtar. Çünkü sizi Allah’ın azabından kurtarmaya benim gücüm yetmez. Ama aramızdaki akrabalık bağından dolayı sizinle ilgimi kesmeyecek ve akrabalık haklarını yerine getireceğim.” dedi. (Müslim, Îmân 348)