عَنْ أَبِي بَكْرَةَ رضي الله عنه قال: قال النَّبِيُّ ﷺ: أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ؟ ثَلَاثًا. قُلْنَا: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ. قال: الْإِشْرَاكُ بِاللَّهِ، وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ. وَجَلَسَ وَكَانَ مُتَّكِئًا، فَقال: أَلَا وَقَوْلُ الزُّورِ، وَشَهَادَةُ الزُّورِ. قال: فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا حَتَّى قُلْنَا: لَيْتَهُ سَكَتَ.
Ebu Bekre Nüfey ibni Haris (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Büyük günahların en büyüğünü size haber vereyim mi?” diye üç defa sordu. Biz de: “Evet ya Rasulallah”, dedik. Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de: “Allah’a şirk koşmak, ana babaya karşı gelip itaatsızlık etmek”, buyurduktan sonra yaslandığı yerden doğrulup oturdu ve: “Dikkat edin, yalan söylemek ve yalan yere şahitlik yapmak”, buyurdu. Bu sözü o kadar tekrar etti durdu ki biz, keşke sussaydı, diye arzu ettik. (Buhari, Şehadât 10; Müslim, İman 143)