عَنْ أَنَسٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ رضي الله عنه بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعُمَرَ: انْطَلِقْ بِنَا إِلَى أُمِّ أَيْمَنَ نَزُورُهَا كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَزُورُهَا، فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهَا بَكَتْ، فَقَالَا لَهَا: مَا يُبْكِيكِ؟ أَمَا تَعْلَمِينَ أَنَّ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم؟ فَقَالَتْ: إِنِّي لَا أَبْكِي أَنِّي لَا أَعْلَمُ أَنَّ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم، وَلَكِنْ أَبْكِي أَنَّ الْوَحْيَ قَدِ انْقَطَعَ مِنَ السَّمَاءِ، فَهَيَّجَتْهُمَا عَلَى الْبُكَاءِ، فَجَعَلَا يَبْكِيَانِ مَعَهَا.
Enes (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) vefatından sonra Ebû Bekir, Ömer'e (Allah onlardan razı olsun): “Ümmü Eymen'e (Allah ondan razı olsun) gidelim, Resûlullah'ın ziyaret ettiği gibi biz de onu ziyaret edelim”, dedi. İkisi beraber oraya geldiklerinde Ümmü Eymen ağladı. Onlar da: “Niçin ağlıyorsun? Allah katındaki nimetin Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) için çok daha hayırlı olduğunu bilmiyor musun?” dediler. Ümmü Eymen de: “Ben, Allah katındaki nimetlerin Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) için daha hayırlı olduğunu bilmediğimden ağlamıyorum. Fakat vahyin gökten kesilmiş olmasından dolayı ağlıyorum”, deyince Ebû Bekir ve Ömer (Allah onlardan razı olsun) de duygulandılar ve hep birlikte ağlamaya başladılar.