وَعَنْ مُعَاذٍ رضي الله عنه أن رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ بِيَدِهِ، وَقَالَ: يَا مُعَاذُ، وَاللهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ، ثُمَّ أُوصِيكَ يَا مُعَاذُ، لَا تَدَعَنَّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ تَقُولُ: اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ، وَشُكْرِكَ، وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ.
Muaz ibni Cebel (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem), Muaz’ın elini tutmuş ve şöyle buyurmuştur: “Ey Muaz! Allah’a yemin ederim ki ben seni gerçekten seviyorum. Sonra sana şunu gerçekten tavsiye ederim: Her namazın sonunda şöyle demeyi terk etme: Allah’ım! Seni anmak, sana şükretmek ve sana güzelce kulluk etmekte bana yardım et.” (Ebu Davud, Vitir 26; Nesai, Sehv 60)