وعن ابنِ عُمرَ رضي اللهُ عَنْهُمَا قال: سمِعْتُ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم يقول: يُدْنَى المُؤْمِنُ يَوْمَ القِيَامَةِ مِنْ رَبِّهِ حَتَّى يَضَعَ كَنَفَهُ عَلَيْهِ، فَيُقَرِّرُهُ بِذُنُوبِهِ، فيقولُ: أَتَعْرِفُ ذَنْبَ كَذَا؟ أَتَعْرِفُ ذَنْبَ كَذَا؟ فيقول: رَبِّ أَعْرِفُ، قال: فَإِنِّي قَدْ سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ في الدُّنْيَا وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ، فيُعْطَى صَحِيفَةَ حَسَنَاتِهِ.
İbni Ömer (Allah onlardan razı olsun), “Ben Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem)’i şöyle buyururken işittim” demiştir: “Kıyamet günü mü’min Allah’a o kadar yaklaşır ki Allah onu tüm insanlardan rahmetiyle gizler de günahlarını ikrar ettirir ve şöyle buyurur: ‘Filan günahını hatırlıyor musun, filan günahını biliyor musun?’ Kul da: ‘Biliyorum ya Rabbi’ der. Bunun üzerine Allah: ‘Ben bu günahlarını dünyada örtüp gizlemiştim, bugün de hepsini bağışlıyorum’ buyurur ve o kimseye iyiliklerinin kaydedildiği defter verilir.” (Buhari, Mezalim 3; Müslim, Tevbe 52)