وعن أنس رضي الله عنه قال: جاءَ رَجُلٌ إلى النبيِّ صلى الله عليه وسلم فقال: يا رسولَ الله أَصَبْتُ حَدّاً فَأَقِمْهُ عَلَيَّ، وَحَضرَتِ الصَّلاةُ، فَصَلَّى مَعَ رسولِ الله صلى الله عليه وسلم، فَلَمَّا قضى الصلاة قال: يا رسول الله إني أَصَبْتُ حدّاً فأَقِمْ فيَّ كِتَابَ الله. قال: هَلْ حَضَرْتَ مَعَنَا الصَّلاةَ؟ قال: نَعم. قال: قد غُفِرَ لَكَ.
Enes (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir adam Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’e geldi ve: Ey Allah’ın Rasulü, ben cezayı gerektiren bir iş işledim, beni cezalandır, dedi. Vakit namaz vaktiydi. O şahıs Rasulullah ile birlikte namaz kıldıktan sonra yine: Ey Allah’ın Rasulü, cezalandırılması gereken bir iş yaptım, Allah’ın kitabındaki hükmü bana uygula, dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Sen bizimle birlikte şimdi namaz kılmadın mı?” buyurdu. Adam evet deyince, Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Öyleyse affedildin” buyurdu. (Buhari, Hudud 27; Müslim, Tevbe 44)