وعن عائشةَ رضي الله عنها قالت: تُوُفِّيَ رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم وَمَا في بَيْتِي مِنْ شَيْءٍ يَأْكُلُهُ ذُو كَبِدٍ إلا شَطْرُ شَعِيرٍ في رَفٍّ لي، فَأَكَلْتُ مِنْهُ حَتَّى طَالَ علَيَّ، فَكِلْتُهُ فَفَنِيَ.
Aişe (Allah ondan razı olsun)’dan aktarılmıştır: Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) vefat ettiğinde evimde, bana ait bir raftaki biraz arpadan başka hiçbir canlının yiyeceği bir şey yoktu. Uzun süre ondan yedim; sonra onu ölçtüm ve tükendi. (Buhari, Humus 3; Müslim, Zühd 27)