وعن عبد الله بن مَسْعُودٍ رضي الله عنه، قال: نَامَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم على حَصِيرٍ، فَقَامَ وَقَدْ أثَّرَ في جَنْبِهِ. قُلْنَا: يا رَسُولَ الله، لوِ اتَّخَذْنَا لَكَ وِطَاءً، فقال: «مَا لِي وَلِلدُّنْيَا؟ مَا أنا في الدُّنْيَا إلا كَرَاكِبٍ اسْتَظَلَّ تَحْتَ شَجَرَةٍ، ثُمَّ رَاحَ وَتَرَكَهَا».
Abdullah ibni Mes’ûd (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir hasır üzerinde yatıp uyumuştu. Uyandığında hasır vücuduna iz bırakmıştı. Bunun üzerine biz: –Yâ Resûlallah, sizin için bir yatak edinsek, dedik. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Benim dünya ile işim ve ilgim ne? Ben bu dünyada bir ağaç altında gölgelenip de bırakıp giden bir yolcu gibiyim.” (Tirmizî, Zühd 44)