وعن أبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قال: لَقَدْ رَأَيْتُ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الصُّفَّةِ، مَا مِنْهُمْ رَجُلٌ عَلَيْهِ رِدَاءٌ، إِمَّا إِزَارٌ وَإِمَّا كِسَاءٌ، قَدْ رَبَطُوا فِي أَعْنَاقِهِمْ، فَمِنْهَا مَا يَبْلُغُ نِصْفَ السَّاقَيْنِ، وَمِنْهَا مَا يَبْلُغُ الكَعْبَيْنِ، فَيَجْمَعُهُ بِيَدِهِ كَرَاهِيَةَ أَنْ تُرَى عَوْرَتُهُ.
Ebu Hureyre (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Suffe ashabından yetmiş kişiyi gördüm ki onlardan hiçbirinin üzerinde örtünecek bir şey yoktu. Ya sadece bir peştamalları veya bir örtüleri vardı. Bu elbise parçalarını boyunlarına bağlarlardı. Bu giysilerden kimisi baldırlarının yarısına, kimisi de topuklarına kadar erişirdi. Avret yerleri görülmesin diye uçlarını elleriyle toplarlardı.