وعن ابن عمر قال: أخذ رسولُ الله ﷺ بِمَنكِبَيَّ فقال: كُنْ في الدُّنْيَا كأنَّكَ غَرِيبٌ أَو عَابِرُ سَبِيلٍ. وكان ابْنُ عُمَرَ رضي اللهُ عَنْهُمَا يقول: إذا أَمسَيتَ، فَلا تَنْتَظِرِ الصَّبَاحَ، وإذا أَصْبَحْتَ، فَلا تَنْتَظِرِ المَسَاءَ، وَخُذْ مِن صِحَّتِكَ لِمَرَضِكَ، ومِن حَياتِكَ لمَوتِكَ.
İbni Ömer (Allah onlardan razı olsun) şöyle demiştir: Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) omuzumdan tutarak şöyle buyurdu: “Dünyada bir garip veya bir yolcu gibi yaşa.” İbni Ömer şöyle derdi: Akşama ulaştığında sabahı bekleme, sabaha çıktığında da akşamı bekleme. Sağlığından hastalığın, hayatından da ölümün için faydalan. (Buhari, Rikak 3)