وعن أبي رِفَاعَةَ تَميمِ بن أُسَيدٍ رضي الله عنه قال: انتهَيْتُ إلى رسولِ الله صلى الله عليه وسلم وهو يَخْطُبُ، فقلتُ: يا رسولَ الله، رجُلٌ غَرِيبٌ جاءَ يَسْأَلُ عن دِينِهِ لا يَدرِي مَا دِينُهُ؟ فَأَقْبَلَ عَلَيَّ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم وتَرَكَ خُطْبَتَهُ حتى انتهى إليَّ، فَأُتِيَ بِكُرْسِيٍّ، فَقَعَدَ عَلَيهِ، وَجَعَلَ يُعَلِّمُني مِمَّا عَلَّمَه الله، ثم أَتَى خُطْبَتَهُ، فَأَتَمَّ آخِرَهَا.
Ebu Rifaa Temim ibni Üseyd (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Hutbede iken Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in yanına geldim ve (kendimi kastederek): “Ya Rasulallah, dinini bilmeyen bir garip geldi, dinini sorup öğrenmek istiyor”, dedim. Rasulullah bana yöneldi, hutbeyi bırakıp yanıma geldi. Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’e bir sandalye getirdiler, üzerine oturdu ve Allah’ın kendisine öğrettiği şeylerden bana öğretmeye başladı. Sonra da hutbesine dönerek konuşmasını tamamladı. (Müslim, Cuma 60)