وعن أبي يَعْلى مَعْقِل بن يَسَار رضي الله عنه قال: سمعتُ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم يقول: ما مِنْ عَبْدٍ يَستَرعِيهِ الله رَعِيَّةً، يَمُوتُ يَومَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ، إلا حَرَّمَ الله عَلَيهِ الجَنةَ. وفي روايةٍ: فَلَمْ يَحُطْهَا بِنُصْحِهِ لَمْ يَجِدْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ. وفي روايةٍ لمسلم: ما مِن أَمِيرٍ يَلِي أُمورَ المُسلِمِينَ، ثُمَّ لا يَجْهَدُ لَهُم، ويَنْصَحُ لَهُم، إلا لَمْ يَدخُلْ مَعَهُمُ الجَنَّةَ.
Ebû Ya'lâ Ma'kıl ibni Yesâr (Allah ondan razı olsun), Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken dinledim, demiştir: “Allah'ın yönetimi altına birtakım kimseler verdiği bir kul, yönettiklerine hıyanet etmiş olarak ölürse Allah ona cenneti haram kılar.” (Buhârî, Ahkâm 8; Müslim, İmâre 21) Başka bir rivayette: “Onları samimiyetle koruyup gözetmezse cennetin kokusunu alamaz.” şeklindedir. (Buhârî, Ahkâm 8) Müslim'in bir başka rivayeti şöyledir: “Müslümanların işlerini üstlenen, sonra da onlar için çalışıp çabalamayan ve kendilerine samimiyetle davranmayan hiçbir yönetici, onlarla birlikte cennete giremez.” (Müslim, Îmân 229)