وعن ابن عباس رضي الله عنهما أنه دَفَعَ مَعَ النَّبِيِّ ﷺ يَوْمَ عَرَفَةَ، فَسَمِعَ النَّبِيُّ ﷺ وَرَاءَهُ زَجْراً شَدِيداً وَضَرْباً وَصَوْتاً لِلْإِبِلِ، فَأَشَارَ بِسَوْطِهِ إِلَيْهِمْ وقال: أَيُّهَا النَّاسُ، عَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ، فَإِنَّ الْبِرَّ لَيْسَ بِالْإِيضَاعِ.
İbni Abbas (Allah onlardan razı olsun)’dan rivayet olunmuştur. Bir hac mevsiminde arefe günü Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’le beraber yola çıktım. Rasûlullah, arkasında bazı kimselerin bağırıp çağırdığını, develeri dövdüklerini ve develerin seslerini duyunca onlara kamçısıyla işaret ederek şöyle buyurdu: “Ey insanlar, ağır ve yavaş olunuz; acelecilikle sevap kazanılmaz.” (Buhari, Hac 94; Ebu Davud, Menasik 63)