وعن حذيفة رضي الله عنه قال: كنا إذا حضرنا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم طعامًا لم نضع أيدينا حتى يبدأ رسول الله صلى الله عليه وسلم فيضع يده. وإنا حضرنا معه مرةً طعامًا، فجاءت جارية كأنها تُدفع، فذهبت لتضع يدها في الطعام، فأخذ رسول الله صلى الله عليه وسلم بيدها، ثم جاء أعرابي كأنما يُدفع، فأخذ بيده، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: إن الشيطان يستحل الطعام أن لا يُذكر اسم الله تعالى عليه، وإنه جاء بهذه الجارية ليستحل بها، فأخذت بيدها، فجاء بهذا الأعرابي ليستحل به، فأخذت بيده، والذي نفسي بيده، إن يده في يدي مع يديهما. ثم ذكر اسم الله وأكل.
Huzeyfe (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’le beraber bir sofrada bulunduğumuzda Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) başlamadan önce elimizi yemeğe uzatmazdık. Günlerden bir gün Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’le beraber bir sofra başında bulunurken bir kızcağız geldi; sanki itilircesine elini yemeğe uzattı. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun elini tuttu. Sonra bir bedevi geldi. O da arkasından itilirmiş gibi yemeğe elini uzatınca Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun da elini tuttu ve şöyle buyurdu: “Besmele okunmaksızın başlanan bir yemeğe katılmayı şeytan pek arzu eder. Bu yemeğe katılmak için bu kızcağızı getirdi. Fakat ben elini tuttum. Bu bedevi vasıtasıyla yemeğe katılmak için onu getirdi; onun da elini tuttum. Canımı elinde tutan Allah’a yemin ederim ki şeytanın eli bunların elleriyle birlikte elimde idi.” Sonra Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) besmele çekip yemeğe başladı.