وعن رِبْعِيِّ بن حِرَاشٍ قال: حَدَّثَنَا رَجُلٌ مِن بني عامِرٍ أنَّهُ اسْتَأْذَنَ على النبيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ في بيتٍ، فقال: أَأَلِجُ؟ فقال رسولُ الله صلى الله عليه وسلم لِخَادِمِهِ: اخرج إلى هذا فَعَلِّمْهُ الاستئذانَ، فَقُلْ لَهُ: قُلْ: السَّلامُ عَلَيكُم، أَأَدْخُلُ؟ فَسَمِعَهُ الرَّجُلُ فقال: السَّلامُ عَلَيكُم، أَأَدخُلُ؟ فَأَذِنَ له النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم، فدخلَ.
Rib’î ibni Hıraş (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Benî Âmir'den bir adamın bize haber verdiğine göre bu kimse, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) evde iken, “İçeri gireyim mi?” diye izin istemişti. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hizmetçisine: “Çık, bu adama izin istemeyi öğret. Önce es-Selâmü aleyküm desin, sonra gireyim mi diye sorsun.” buyurdu. Adam, Peygamberimizin söylediklerini duyarak, “es-Selâmü aleyküm, girebilir miyim?” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de ona izin verdi, o da içeri girdi. (Ebû Dâvûd, Edeb 127)