عن أبي هُريرةَ رضي الله عنه أن النبيَّ صلى الله عليه وسلم قال: إن الله يُحِبُّ العُطَاسَ، وَيَكْرَهُ التَّثَاؤُبَ، فإذا عَطَسَ أَحَدُكُمْ وَحَمِدَ الله تعالى كانَ حَقًّا عَلى كُلِّ مُسْلِم سَمِعَهُ أَن يقولَ لهُ: يَرْحَمُكَ الله، وَأَمَّا التَّثَاؤُبُ فَإنَّمَا هُوَ مِنَ الشَّيْطَانِ، فإذا تَثَاءبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَرُدَّهُ ما اسْتَطَاعَ، فَإنَّ أَحَدَكُمْ إذا تَثَاءبَ ضَحِكَ مِنْهُ الشَّيْطَانُ.
Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun)’den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah aksırmayı sever, fakat esnemeden hoşlanmaz. Sizden biriniz aksırır ve Allah’a hamdederse bunu işiten her Müslümanın ‘Yerhamükellah’ demesi gerekir. Esnemeye gelince, o şeytandandır. Sizden birinin esnemesi geldiği zaman onu gücü yettiği kadar engellemeye çalışsın. Çünkü sizden biri esnediği zaman şeytan ona güler.” (Buhari, Edeb 125)