وعنها قالت: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقول: مَا مِنْ عَبْدٍ تُصِيبُهُ مُصِيبَةٌ، فَيَقُولُ: إِنَّا للهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ، اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي، وَاخْلُفْ لِي خَيْرًا مِنْهَا، إِلَّا أَجَرَهُ اللهُ تَعَالَى فِي مُصِيبَتِهِ وَأَخْلَفَ لَهُ خَيْرًا مِنْهَا. قالت: فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ، قُلْتُ كَمَا أَمَرَنِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَخْلَفَ اللهُ لِي خَيْرًا مِنْهُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.
Yine Ümmü Seleme (Allah ondan razı olsun)’dan rivayete göre şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’i şöyle buyururken dinledim: “Herhangi bir kul sıkıntıya düşer de ‘İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn = Biz Allah’ın mülkündeyiz ve ona döneceğiz. Ey Allah’ım, uğradığım musibetin ecrini ver ve bana bunun daha hayırlısını lütfet’ diye dua ederse Allah, onu uğradığı sıkıntıdan dolayı mükâfatlandırır ve ona kaybettiğinden daha hayırlısını verir.” Ümmü Seleme dedi ki: Ebu Seleme öldüğü vakit ben Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’in öğrettiği gibi dua ettim. Allah da bana Ebu Seleme’den daha hayırlısını, yani Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’i eş olarak verdi. (Müslim, Cenaiz 4)