عن أبي عبدِ الرحمنِ عوفِ بن مالكِ رضي الله عنه قال: صَلَّى رسولُ الله صلى الله عليه وسلم عَلى جِنَازَةٍ، فَحَفِظْتُ مِنْ دُعَائِهِ وهُوَ يَقُولُ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ، وَارْحَمْه، وَعَافِهِ، وَاعْفُ عَنْهُ، وَأَكْرِمْ نُزُلَهُ، وَوَسِّعْ مُدْخَلَهُ وَاغْسِلْهُ بِالمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقّه مِنَ الخَطَايَا، كما نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ، وَأَبْدِلْهُ دَاراً خَيْراً مِنْ دَارِهِ، وَأَهْلاً خَيْراً مِنْ أَهْلِهِ، وَزَوْجاً خَيْراً مِنْ زَوْجِهِ، وَأَدْخِلْهُ الجَنَّةَ، وَأَعِذْه مِنْ عَذَابِ القَبْرِ، وَمِنْ عَذَابِ النَّارِ، حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ أنا ذلِكَ المَيِّتَ.
Ebu Abdurrahman Avf ibni Malik’ten (Allah ondan razı olsun) rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir cenaze namazı kıldı. Onun şöyle dua ettiğini duydum ve ezberledim: “Allah’ım, onu bağışla, ona rahmet et, onu azap ve sıkıntılardan koru, kusurlarını affet, cennetten nasibini ikram et, gireceği yeri (kabrini) genişlet, su, kar ve buz ile onun günahlarını yıka, tertemiz yap. Beyaz elbiseyi kirden temizler gibi onu hatalarından temizle. Kendi evinden daha hayırlı bir ev, ailesinden daha hayırlı bir aile, eşinden daha hayırlı bir eş ver. Onu cennete koy, kabir ve cehennem azabından koru.” Avf diyor ki: Bu güzel duaları duyunca “Keşke ölen ben olaydım.” diye içimden geçirdim. (Müslim, Cenaiz 85)