وعن وَاثِلةَ بنِ الأسْقَعِ رضي الله عنه قال: صَلَّى بِنَا رسولُ الله صلى الله عليه وسلم عَلى رَجُلِ مِنَ المُسْلِمِينَ، فَسَمِعْتُهُ يَقولُ: اللّهُمَّ إنَّ فُلانَ ابْنَ فُلان في ذِمَّتِكَ وَحَبْلِ جِوَارِكَ، فَقِهِ فِتْنَةَ القَبْرِ، وَعَذَابَ النَّارِ، وَأَنْتَ أَهْلُ الوَفَاءِ والحَمْدِ، اللّهُمَّ فَاغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ، إنك أَنْتَ الغَفُورُ الرَّحِيمُ.
Vâsile İbni Eska (Allah Ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) bize Müslümanlardan birinin cenaze namazını kıldırmıştı. Onun şöyle dua ettiğini duydum: “Allah’ım, falan oğlu falan sana emanettir ve senin güvencen altındadır. Onu kabir fitnesinden ve cehennem azabından koru. Sen sözünde duran ve hamde layık olansın. Allah’ım, onu bağışla ve ona merhamet et. Şüphesiz sen bağışlayan ve merhamet edensin.” (Ebu Davut Cenaiz 56)