وعن أبي هُريرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنَّ رَجُلاً قال: يا رسولَ اللهِ، إنِّي أُرِيدُ أن أُسَافِرَ فَأَوْصِنِي، قال: عَلَيْكَ بِتَقْوَى اللهِ، وَالتَّكْبِيرِ عَلى كُلِّ شَرَفٍ. فَلَمَّا وَلَّى الرَّجُلُ، قالَ: اللَّهُمَّ اطْوِ لَهُ البُعْدَ، وَهَوِّنْ عَلَيْهِ السَّفَرَ.
Ebu Hüreyre’den (Allah ondan razı olsun) rivayet edildiğine göre bir adam Peygamber’e (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Allah’ın elçisi! Sefere çıkmak istiyorum, bana öğüt ver” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Allah’tan kork, her yüksek yere çıktığında Allahüekber de” buyurdu. Adam gittikten sonra arkasından: “Allah’ım, ona uzakları yakın et ve bu seferi ona kolay kıl” diye dua etti. (Tirmizi, Deavat 45)