وعَنْ عَبْدِ الله بْنِ عَبْدِ الرَّحْمن بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الخُدْرِيَّ رضي الله عنه قَالَ لَهُ: إنِّي أَرَاكَ تُحبُّ الْغَنَمَ وَالْبَادِيَةَ، فَإذَا كُنْتَ في غَنَمِكَ - أَوْ بَادِيَتِكَ - فَأَذَّنْتَ للصَّلاةِ، فَارْفَعْ صَوْتَكَ بالنِّدَاءِ، فَإنَّهُ لاَ يَسْمَعُ مَدَى صَوْتِ المُؤَذِّنِ جِنٌّ، وَلا إنْسٌ، وَلا شَيْءٌ، إلاَّ شَهِدَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ. قال أبو سعيد رضي الله عنه: سمعته من رسول الله صلى الله عليه وسلم.
Abdullah ibn-i Abdurrahman ibn Ebu Sa’saa’dan rivayet edildiğine göre Ebu Said el-Hudri (Allah ondan razı olsun) kendisine şöyle dedi: “Seni koyunları ve kır hayatını sever görüyorum. Koyunlarınla veya kırda olduğun zaman namaz için ezan okurken sesini iyice yükselt. Çünkü müezzinin sesinin ulaştığı yerde onu işiten cin, insan ve her varlık, kıyamet gününde ezan okuyan kimse için şahitlik eder.” Ebu Saîd: “Ben bunu Rasûlullah’tan (sallallahu aleyhi ve sellem) işittim.” demiştir. (Buhari, Ezan 5)