وعن شقِيقِ بنِ عبدِ الله التابعيِّ المُتَّفَقِ عَلى جَلالَتِهِ رَحِمَه الله قال: كانَ أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم لاَ يَرَوْنَ شَيْئاً مِنَ الأعْمَالِ تَرْكُهُ كُفْرٌ غَيْرَ الصَّلاةِ.
İman ve amelinde büyük bir şahsiyet olduğunda görüş birliği bulunan tâbiînden Şakîk ibn Abdullah şöyle dedi: Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)'in ashabı, namazdan başka amellerden hiçbirinin terk edilmesini küfür saymazlardı. Ancak namazın terk edilmesini küfür olarak kabul ederlerdi. (Tirmizî, İman 9)