وَعَنْ أبي بُردَةَ بنِ أبي مُوسَى الأشعَرِيِّ، رضي الله عنه، قَالَ: قَالَ عَبْدُ الله بن عُمَرَ رضيَ الله عَنْهُمَا: أَسَمِعْتَ أَبَاكَ يُحَدِّثُ عَن رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم فى شأن ساعة الجمُعَةِ؟ قَالَ: قلتُ: نعمْ، سَمِعْتُهُ يَقُولُ: سمِعْتُ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: هِي مَا بَيْنَ أنْ يَجلِسَ الإمامُ إلى أنْ تُقضَى الصّلاةُ.
Ebu Bürde ibni Ebu Musa el-Eş’ari (Allah Ondan razı olsun) şöyle dedi: Bir gün Abdullah İbni Ömer (Allah Onlardan razı olsun) bana: Cuma günü duaların kabul edildiği zaman hakkında babanın Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’den bir hadis rivayet ettiğini duydun mu? diye sordu da ben: Evet, duydum. Babam Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’i şöyle buyururken işittiğini söyledi: “Duanın kabul olunacağı o vakit imamın minbere oturduğu andan namazın bitmesine kadarki süre içindedir.” (Müslim, Cuma 16)