وَعَنِ ابنِ مَسْعُودٍ، رضي الله عنه، قالَ: صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ ﷺ لَيْلَةً، فَلَمْ يَزَلْ قَائِماً حَتَّى هَمَمْتُ بِأَمْرِ سُوءٍ. قِيلَ: مَا هَمَمْتَ؟ قالَ: هَمَمْتُ أَنْ أَجْلِسَ وَأَدَعَهُ.
İbn Mes’ud (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir gece Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) ile birlikte gece namazı kıldım. O kadar uzun süre ayakta kaldı ki uygunsuz bir iş yapmayı gönlümden geçirdim. Ne yapmak istedin? diye sordular. - Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)’i ayakta yalnız bırakıp oturmayı düşündüm, dedim. (Buhari, Teheccüd 19, Müslim, Müsafirin 204)