وَعَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه: أَنَّ أَعرَابِيًّا أَتَى النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: يا رَسُولَ الله دُلَّني عَلى عَمَلٍ إذا عَمِلْتُهُ، دَخَلْتُ الجَنَّةَ. قَالَ: تَعْبُدُ الله لا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً، وَتُقِيمُ الصَّلاةَ، وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ المَفْروضَةَ، وَتَصُومُ رَمَضَانَ. قَالَ: وَالذي نَفْسِي بِيَدِهِ، لا أَزِيدُ عَلى هذَا. فَلَمَّا وَلَّى، قالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إلى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الجَنَّةِ فَلْيَنْظُرْ إلى هذا.
Ebu Hureyre (Allah ondan razı olsun)'den aktarıldığına göre bedevilerden biri Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'a geldi ve "Ey Allah'ın Rasûlü, yaptığım takdirde cennete gireceğim bir amel söyle bana" dedi. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de şöyle buyurdu: "Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmaksızın kulluk edersin. Farz olan namazı gerektiği şekilde kılar, zekâtı verirsin ve Ramazan orucunu tutarsın." Bunun üzerine bedevi, "Canım elinde olan Allah'a yemin ederim ki bu söylediklerine hiçbir şey ilave etmem" dedi. Adam dönüp gidince Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), "Cennetlik birisini görmek kimi mutlu ederse bu adama bakıversin" buyurdular.