وعَنْ أُمِّ عُمَارَةَ الأنْصارِيَّةِ، رَضِيَ الله عَنْها، أنَّ النبيَّ ﷺ دَخَلَ عَلَيْها، فَقَدَّمَتْ إلَيْهِ طَعَاماً، فَقَالَ: كُلِي، فَقَالَتْ: إنِّي صَائِمَةٌ، فقالَ رسولُ الله ﷺ: إنَّ الصَّائِمَ تُصَلِّي عَلَيْهِ المَلائِكَةُ إذا أُكِلَ عِنْدَهُ حَتَّى يَفْرُغُوا، وَرُبَّما قالَ: حَتَّى يَشْبَعُوا.
Ümmü Umara el-Ensariyye (Allah ondan razı olsun)’dan bize bildirilmiştir. Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) bir gün evine geldi, o da yemek çıkardı. Ona, “Sen de ye” teklifinde bulundu. Ümmü Umara, “Ben oruçluyum” dedi. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: “Oruçlu bir kimsenin yanında yemek yenildiğinde onlar yemekten kalkıncaya kadar veya karınlarını doyuruncaya kadar melekler o oruçluya dua ederler.” (Tirmizi, Savm, 66)