وَعَنْ أَبِي صَفْوَانَ سُوَيْدِ بْنِ قَيْسٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: جَلَبْتُ أَنَا وَمَخْرَمَةُ الْعَبْدِيُّ بَزًّا مِنْ هَجَرَ، فَجَاءَنَا النَّبِيُّ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَسَاوَمَنَا بِسَرَاوِيلَ، وَعِنْدِي وَزَّانٌ يَزِنُ بِالْأَجْرِ، فَقَالَ النَّبِيُّ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، لِلْوَزَّانِ: زِنْ وَأَرْجِحْ.
Ebu Safvan Süveyd ibni Kays (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: "Ben ve Mahremetü'l-Abdi, Hecer denilen yerden bez getirdik. Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) yanımıza geldi ve bizden bir şalvar almak üzere pazarlık etti. Yanımda ücretle tartan bir tartıcı vardı. Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) ona, 'Tart ve biraz ağır bastır' diye emretti."