وعَنِ المُغِيرَةِ بنِ شُعْبةَ رضي الله عنه: أَنَّ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم كانَ إذا فَرَغَ مِنَ الصَّلاةِ وَسَلَّمَ قالَ: لاَ إلهَ إلاَّ الله وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ المُلْكُ وَلَهُ الحَمْدُ، وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَديرٌ. اللَّهُمَّ لا مانعَ لما أَعْطَيْتَ، وَلا مُعْطِيَ لما مَنَعْتَ، ولاَ يَنْفَعُ ذَا الجَدِّ مِنْكَ الجَدُّ.
Muğire ibni Şu'be (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) farz namazı bitirince şu duayı okurdu: "Lâ ilâhe illallahu vahdehu lâ şerîke leh, lehü'l-mülkü ve lehü'l-hamdü ve hüve alâ külli şey'in kadîr. Allahümme lâ mânia limâ a'tayte ve lâ mu'tiye limâ mena'te ve lâ yenfeu ze'l-ceddi minke'l-ceddü = Allah'tan başka gerçek ilah yoktur. Yalnızca O vardır, O'nun ortağı yoktur. Tüm mülk ve saltanat O'nundur. Eksiksiz övgüler O'na mahsustur, O'nun her şeye gücü yeter. Allah'ım, senin verdiğine engel olacak yoktur. Vermediğini de verecek bir kimse yoktur. Makam ve servet sahibinin elindeki imkânlar, senin yardımın olmadıkça ona fayda vermez." (Buhârî, Ezan, 155; Müslim, Mesacid, 137)