وعن أبي واقِدٍ الحارِثِ بْنِ عَوْفٍ رضي الله عنه: أَنَّ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم، بَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ في المَسْجِدِ، وَالنَّاسُ مَعَهُ، إذ أَقْبَلَ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ، فَأَقْبَلَ اثْنَانِ إلى رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم، وَذَهَبَ وَاحِدٌ، فَوَقَفَا عَلى رسولِ الله صلى الله عليه وسلم. فَأَمَّا أَحَدُهُما فَرأى فُرجَةً في الحَلْقَةِ، فَجَلَسَ فيها. وأمَّا الآخرُ، فَجَلَسَ خَلْفَهُم، وَأمَّا الثالثُ فَأَدبَرَ ذَاهِباً. فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم، قال: أَلاَ أُخْبِرُكم عَن النَّفَرِ الثَّلاثَةِ؟ أمَّا أحَدُهم، فَأَوى إلى الله، فآوَاهُ الله إلَيْهِ، وَأمَّا الآخَرُ فَاسْتَحْيَا فَاسْتَحْيَا الله مِنْهُ، وَأمَّا الآخر، فَأعْرَضَ، فَأَعْرَضَ الله عَنْهُ.
Ebu Vakıd Haris ibni Avf (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir gün Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) mescidde ashabı ile beraber otururken karşıdan üç kişi çıkageldi. İkisi Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'a doğru yöneldi, diğeri de bırakıp gitti. Bunlardan biri cemaatın arasında bir boşluk görüp oraya oturdu. Öteki ise cemaatın arkasına gidip oturdu. Üçüncüsü de bırakıp gitmişti. Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) konuşmasını bitirince, bunlar hakkında şöyle buyurdu: "Size şu üç kişinin durumunu haber vereyim mi? Onlardan biri Allah'a sığındı, Allah da onu barındırdı ve hayra ulaştırdı. Diğeri sıkıntı vermekten, insanları rahatsız etmekten utandı. Allah da onu edebinden dolayı mükafatlandırdı. Öteki ise Allah Rasulü'nün meclisinden yüz çevirdi, Allah da ondan yüz çevirdi." (Buhari, İlm, 8)