وَعَنْ أَنَسٍ رضي الله عنه قَالَ: كَانَ أَكْثَرُ دُعَاءِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم: اللَّهُمَّ آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً، وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ. زَادَ مُسْلِمٌ قَالَ: وَكَانَ أَنَسٌ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ بِدَعْوَةٍ دَعَا بِهَا، وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ بِدُعَاءٍ دَعَا بِهَا فِيهِ.
Enes (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) çoğu zaman şöyle dua ederdi: “Allahümme âtinâ fi'd-dünyâ haseneten ve fi'l-âhireti haseneten ve kınâ azâbe'n-nâr = Allahım, bize dünyada da ahirette de iyilik ve güzellik ver, bizi cehennem azabından koru!” (Buhârî, Tefsir, 38; Deavât, 55; Müslim, Zikir, 23) Müslim'in rivayetinde şu ilave vardır: Enes, bir dua etmek istediğinde bu duayı eder; başka bir dua etmek istediğinde de bu duayı onun içinde söylerdi.