وَعَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ قَالَ: قُلْتُ لأمِّ سَلَمَةَ، رَضِيَ اللهُ عَنْهَا: يا أمَّ المؤمِنِينَ، ما كَانَ أَكْثَرُ دُعاءِ رَسُولِ اللهِ، صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، إذا كانَ عِنْدَكِ؟ قَالَتْ: كانَ أَكْثَرُ دُعَائِهِ: يَا مُقَلِّبَ القُلُوبِ، ثَبِّتْ قَلْبي عَلى دِينِكَ.
Şehr ibni Havşeb (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Ümmü Seleme'ye (Allah ondan razı olsun), "Ey mü'minlerin anası! Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanınızda bulunduklarında en çok hangi duayı okurdu?" diye sordum. O da şöyle dedi: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) en çok, "Yâ mukallibel-kulûb! Sebbit kalbî alâ dînike. Ey kalpleri evirip çeviren Allah! Benim kalbimi dininden ayırma" derdi. (Tirmizî, Kader, 7)