وَعَنْ أَنسٍ رضي الله عنه: أَنَّ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَا مِنْ عِنْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم في لَيْلَةٍ مُظْلِمَةٍ وَمَعَهُمَا مِثْلُ المِصْبَاحَيْنِ بَيْنَ أَيدِيهِمَا، فَلَمَّا افْتَرَقَا، صَارَ مَعَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهما وَاحِدٌ حَتى أتى أَهْلهُ. رواه البخاري من طرق، وفي بعضها أن الرجلين أسيد بن حضير، وعباد بن بشر رضي الله عنهما.
Enes (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Peygamberimizin (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından iki kişi, karanlık bir gecede Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanından çıktılar. Önlerinde meşale gibi iki ışık meydana geldi. Birbirlerinden ayrılınca ışıklardan biri birinin, diğeri ötekinin önünde evine varıncaya kadar yolunu aydınlattı. (Buhârî, Salât, 79) Başka bir rivayette bu iki sahabenin Useyd bin Hudayr ile Abbad bin Bişr (Allah onlardan razı olsun) olduğu belirtilmiştir.