وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا: أَنَّ نَاسًا قَالُوا لَهُ: إِنَّا نَدْخُلُ عَلَى سَلَاطِينِنَا فَنَقُولُ لَهُمْ بِخِلَافِ مَا نَتَكَلَّمُ إِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمْ؟ قَالَ ابْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا: كُنَّا نَعُدُّ هَذَا نِفَاقًا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.
İbni Ömer (Allah onlardan razı olsun)’dan rivayet edildiğine göre birtakım insanlar kendisine gelip: “Biz idarecilerimizin yanına girince onlara karşı, dışarıda kendileri için konuştuklarımızın aksine övücü sözler söyleriz”, dediler. Bunun üzerine İbni Ömer: “Biz Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) zamanında bu durumu nifak, yani münafıklık sayardık” cevabını verdi. (Buhârî, Ahkâm 27)