وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا: قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ، وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ، مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ، رُؤُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ المَائِلَةِ، لَا يَدْخُلْنَ الجَنَّةَ، وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا.
Yine Ebu Hüreyre'den (Allah ondan razı olsun) rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Cehennemlik olan iki grup insan vardır ki bunları henüz dünyada görmedim. Bir grup, sığır kuyrukları gibi kırbaçlarla insanları döverler. Diğeri ise giyinmiş oldukları hâlde çıplak görünen, kendileri doğru yoldan sapmış ve başkalarını da saptıran kadınlardır. Bunların başları deve hörgücü gibidir. Bunlar ne cennete girerler ne de kokusunu duyarlar. Oysa onun kokusu şu kadar ve şu kadar mesafeden duyulur.” (Müslim, Cennet 52)