وَعَنْ أَنَسِ بنِ سِيرِينَ قَالَ: كُنْتُ مَعَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رضي الله عنه عِنْدَ نَفَرٍ مِنَ المَجُوسِ، فَجِيءَ بِفَالُوذَجٍ عَلَى إِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ، فَلَمْ يَأْكُلْهُ، فَقِيلَ لَهُ: حَوِّلْهُ، فَحَوَّلَهُ عَلَى إِنَاءٍ مِنْ خَلَنْجٍ، وَجِيءَ بِهِ فَأَكَلَهُ.
Enes ibni Sirin şöyle demiştir: Ben Enes ibni Malik (Allah ondan razı olsun) ile birlikte Mecusilerden bir grubun yanında idim. Gümüşten bir kap içinde pâlûze getirildi. Enes bunu yemedi. Ona, bunu başka bir kaba aktarması söylendi. O da ağaçtan yapılmış bir kaba aktardı; yemek tekrar getirilince Enes ondan yedi. (Beyhaki, Sünenü’l-Kübra, 1/28)