وعَنْ قيس بنِ أبي حازِمٍ قالَ: دَخَلَ أبُو بكرٍ الصِّدِّيقُ رضي الله عنه عَلى امْرَأَةٍ مِنْ أَحْمَسَ يُقَالُ لَها: زَيْنَبُ، فَرآَهَا لا تَتكَلَّمُ. فقالَ: مَا لَها لا تَتكَلَّمُ؟ فقالُوا: حَجَّتْ مُصْمِتَةً، فقالَ لَها: تكَلَّمِيْ فَإنَّ هذا لا يَحِلُّ، هذا مِنْ عَمَلِ الجَاهِلِيَّةِ فَتكَلَّمَتْ.
Kays ibni Ebu Hazim (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir: Ebu Bekir es-Sıddık (Allah Ondan razı olsun) Ahmes kabilesinden Zeyneb isimli bir kadının yanına gelmişti. Kadının konuşmadığını görünce: - Bu kadına ne oldu da konuşmuyor? diye sordu. Oradakiler: - Susarak hac yaptı, dediler. Hz. Ebubekir de ona: “Konuş, bu yaptığın dinimizde helal değildir. Cahiliye dönemi davranışıdır” dedi. Bu uyarı üzerine kadın da konuştu. (Buhari, Menâkıbü’l-Ensâr, 26)