وعَنْ أبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: اشْتَرَى رَجُلٌ مِنْ رَجُلٍ عَقَاراً، فَوَجَدَ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ في عَقَارِهِ جَرَّةً فِيهَا ذَهَبٌ، فقالَ لَهُ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ: خُذْ ذَهَبَكَ، إنَّمَا اشْتَرَيْتُ مِنْكَ الأرْضَ، وَلَمْ أشْتَرِ الذَّهَبَ، وقالَ الَّذِي لَهُ الأرْضُ: إنَّمَا بِعْتُكَ الأرْضَ وَمَا فِيهَا، فَتَحَاكَمَا إلى رَجُلٍ، فقالَ الَّذِي تَحَاكَمَا إلَيْهِ: أَلَكُمَا وَلَدٌ؟ قالَ أَحَدُهُمَا: لي غُلامٌ، وقالَ الآخَرُ: لي جَارِيَةٌ، قالَ: أَنْكِحَا الْغُلاَمَ الجَارِيَةَ وَأَنْفِقَا عَلى أَنْفُسِكُمَا مِنْهُ وَتَصَدَّقَا.
Ebu Hureyre (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: Vaktiyle bir adam bir başkasından bir arazi satın almıştı. Araziyi alan adam orada altınla dolu bir küp buldu. Araziyi satan adama: - Altınını al, zira ben senden altın değil, arazi satın aldım, dedi. Arazi sahibi de: - Ben sana o araziyi içindekilerle birlikte sattım, dedi. Anlaşamayınca bir hakeme başvurdular. Hakem olan bu kimse: - Çocuklarınız var mı? diye sordu. Birisi: - Benim bir oğlum var, dedi. Diğeri de: - Benim de bir kızım var, dedi. Hakem olan kimse: - Oğlanla kızı evlendirin, o altınların bir kısmını onlara harcayın, bir kısmını da tasadduk ediniz, diye hükmetti. (Buhari, Enbiya, 54; Müslim, Akdiye, 21)