حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ أَلاَ تَجِيءُ فَأُطْعِمَكَ سَوِيقًا وَتَمْرًا، وَتَدْخُلَ فِي بَيْتٍ ثُمَّ قَالَ إِنَّكَ بِأَرْضٍ الرِّبَا بِهَا فَاشٍ، إِذَا كَانَ لَكَ عَلَى رَجُلٍ حَقٌّ فَأَهْدَى إِلَيْكَ حِمْلَ تِبْنٍ، أَوْ حِمْلَ شَعِيرٍ أَوْ حِمْلَ قَتٍّ، فَلاَ تَأْخُذْهُ، فَإِنَّهُ رِبًا. وَلَمْ يَذْكُرِ النَّضْرُ وَأَبُو دَاوُدَ وَوَهْبٌ عَنْ شُعْبَةَ الْبَيْتَ.
Said b. Ebi Bürde, babasından rivayetle dedi ki: "Medine'ye gittim ve Abdullah b. Selam radıyallahu anh ile karşılaştım. Bana, 'Benimle gelmez misin? Sana sevik ve hurma yedireyim, bir eve de girersin,' dedi. Sonra şunları ekledi: 'Sen ribanın yaygın olduğu bir yerde bulunuyorsun. Bir kimseden alacağın varsa ve o sana bir yük saman, bir yük arpa yahut bir yük yonca hediye ederse onu alma. Çünkü bu ribadır.' Nadr, Ebu Davud ve Vehb'in Şu'be'den olan rivayetlerinde ev zikredilmemiştir.