أن رسول الله صلى الله عليه وسلم دعا فاطمة عام الفتح فناجاها فبكت، ثم حدثها فضحكت. قالت: فلما توفي رسول الله صلى الله عليه وسلم سألتها عن بكائها وضحكها، قالت: أخبرني رسول الله صلى الله عليه وسلم أنه يموت فبكيت، ثم أخبرني أني سيدة نساء أهل الجنة إلا مريم بنت عمران فضحكت.
Ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Fetih senesinde Fâtıma'yı çağırarak hususi konuştular. Fâtıma ağladı. Sonra tekrar hususi olarak konuştular. Fâtıma bu sefer güldü. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm vefat edince, Fâtıma'dan o ağlama ve gülmesi hususunda sordum. Dedi ki: Önce, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bana öleceğini haber verdi, ben de ağladım. İkinci konuşmamızda benim, İmrân kızı Meryem hâriç diğer kadınların cennette efendisi olacağımı müjdeledi, bunun üzerine güldüm."