Kütüb-i Sitte

عَنْ جُمَيْعِ بْنِ عُمَيْرٍ التَّيْمِيِّ قَالَ: دَخَلْتُ مَعَ عَمَّتِي عَلَى عَائِشَةَ، فَسُئِلَتْ: أَيُّ النَّاسِ كَانَ أَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَتْ: فَاطِمَةُ. فَقِيلَ: مِنَ الرِّجَالِ؟ قَالَتْ: زَوْجُهَا، إِنْ كَانَ مَا عَلِمْتُ صَوَّامًا قَوَّامًا.

Cümey' İbnu Umeyr et-Teymî anlatıyor: "Halamla birlikte Hz. Aişe radıyallahu anhâ'nın yanına gittim. Hz. Aişe'ye, 'İnsanlardan hangisi Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'a daha sevgiliydi?' diye soruldu. 'Fâtıma!' dedi. 'Ya erkeklerden?' dendi. 'Fâtıma'nın kocası! Zira bildiğim kadarıyla o, çok oruç tutar ve çok namaz kılardı' dedi."

أن رسول الله صلى الله عليه وسلم دعا فاطمة عام الفتح فناجاها فبكت، ثم حدثها فضحكت. قالت: فلما توفي رسول الله صلى الله عليه وسلم سألتها عن بكائها وضحكها، قالت: أخبرني رسول الله صلى الله عليه وسلم أنه يموت فبكيت، ثم أخبرني أني سيدة نساء أهل الجنة إلا مريم بنت عمران فضحكت.

Ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Fetih senesinde Fâtıma'yı çağırarak hususi konuştular. Fâtıma ağladı. Sonra tekrar hususi olarak konuştular. Fâtıma bu sefer güldü. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm vefat edince, Fâtıma'dan o ağlama ve gülmesi hususunda sordum. Dedi ki: Önce, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bana öleceğini haber verdi, ben de ağladım. İkinci konuşmamızda benim, İmrân kızı Meryem hâriç diğer kadınların cennette efendisi olacağımı müjdeledi, bunun üzerine güldüm."