لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سَيِّئُ الْمَلَكَةِ. قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَلَيْسَ أَخْبَرْتَنَا أَنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ أَكْثَرُ الْأُمَمِ مَمْلُوكِينَ وَيَتَامَى؟ قَالَ: نَعَمْ، فَأَكْرِمُوهُمْ كَكَرَامَةِ أَوْلَادِكُمْ، وَأَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ. قَالُوا: فَمَا يَنْفَعُنَا فِي الدُّنْيَا؟ قَالَ: فَرَسٌ تَرْتَبِطُهُ تُقَاتِلُ عَلَيْهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، وَمَمْلُوكُكَ يَكْفِيكَ، فَإِذَا صَلَّى فَهُوَ أَخُوكَ.
Hz. Ebu Bekr radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bir defasında: 'Mülkiyeti altında bulunan köle ve cariyelere kötü muamele eden kimse cennete girmeyecektir' demişti. 'Ey Allah'ın Resûlü! Siz bize: Bu ümmet, köle ve yetimi en çok olan ümmettir, diye haber vermediniz mi?' dediler. Aleyhissalâtu vesselâm: 'Evet! Öyleyse onlara çocuklarınıza verdiğiniz değer gibi değer verin ve yediklerinizden yedirin!' buyurdu. Ashab bu defa: 'Köle ve cariyeler bize dünyada ne gibi faide sağlar?' diye sordu. Aleyhissalâtu vesselâm: 'Savaş için beslediğin bir at üstünde Allah yolunda cihad edersin. Senin kölen de senin ihtiyacını giderir. Namaz kıldığı zaman artık o senin kardeşindir' açıklamasını yaptı."