HADİS KÜTÜPHANESİ

Kütüb-i Sitte

1672 bölümTürkçe tercüme ve Arapça metin
BÖLÜM

EL VE AĞZIN YIKANMASI

3 hadis

عن سلمان رضي الله عنه قال: قرأت في التوراة: إن بركة الطعام الوضوء بعده، فذكرت ذلك لرسول الله صلى الله عليه وسلم، فقال: بركة الطعام الوضوء قبله والوضوء بعده.

Hz. Selmân radıyallahu anh anlatıyor: "Tevrat'ta okudum: 'Yemeğin bereketi, yemekten sonra (el ve ağzı) yıkamadadır' diyordu. Bunu Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'a söyledim. 'Yemeğin bereketi, yemekten önce ve sonraki yıkamalardadır!' buyurdular."

Kütüb-i Sitte 3860, Ebu Davud, Et'ime 12, (3761); Tirmizi, Et'ime 39, (1847).

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: إن الشيطان حساس لحاس فاحذروه على أنفسكم، من بات وفي يده ريح غمر فأصابه شيء فلا يلومن إلا نفسه.

Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: 'Şeytan muhakkak ki hassastır, cidden pek hassastır. Kendinizi ondan sakındırın. Kim elinde et kokusu olduğu hâlde geceler, sonra da kendisine bir fenalık ulaşırsa sakın ha nefsinden başkasını suçlamasın.'"

Kütüb-i Sitte 3861, Tirmizi, Et'ime 48, (1861); Ebu Davud, Et'ime 54, (3852).

İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bir gün helâdan çıkmıştı. Hemen kendisine bir yemek takdim edildi. (O da kabul buyurdu. Ashâbtan bazısı:) 'Size abdest suyu getirmeyelim mi?' dediler. Onlara: 'Namaza kalkınca abdest almakla emrolundum!' cevabını verdi."

Kütüb-i Sitte 3862, Müslim, Hayz 118, (374); Ebu Davud, Et'ime 11, (3760); Tirmizi, Et'ime 40, (1848); Nesai, Taharet 101, (1, 85).