Kütüb-i Sitte

عن عائشة رضي الله عنها قالت: دخل رسول الله صلى الله عليه وسلم على ضباعة بنت الزبير رضي الله عنها، فقال: «لعلك أردت الحج؟» فقالت: والله ما أجدني إلا وجعة، فقال: «حجي واشترطي، وقولي: اللهم محلي حيث حبستني».

Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Subâa Binti'z-Zübeyr (radıyallahu anhâ)'in yanına girdi: "Herhalde sen hacc yapmak istiyorsun?" dedi. Subâa: "Vallahi kendimi hasta buluyorum" diye cevap verince: "Hacca çık, fakat şart koş ve de ki: 'Ya Rabbi, beni nerede hapsedersen orası (ihramdan çıkıp haccı bırakma) yerimdir.'"

وللترمذي قال: كان ابن عمر رضي الله عنهما ينكر الاشتراط في الحج ويقول: «أليس حسبكم سنة نبيكم صلى الله عليه وسلم؟» وزاد النسائي: أنه لم يشترط، فإن حبس أحدكم حابس فليأت البيت وليطف به وبين الصفا والمروة، ثم ليحلق أو ليقصر، ثم ليحل، وعليه الحج من قابل.

Nesâî'nin rivayetinde şu ziyade yer alır: "O, hiçbir zaman şart koşmamıştır. Eğer sizden biri bir mâniden dolayı haccını tamamlayamazsa, Beytullah'a giderek tavaf etsin, Safâ ve Merve arasında sa'yetsin, sonra tıraş olsun yahut saçını kısalttırsın. Böylece ihramdan çıkmış olur ve gelecek sene hacc yapıncaya kadar her şey kendisine helal olur." Şârihler, bu hadisi İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ)'tan rivayet eden Tâvus ile Said İbnu Cübeyr'in de bununla amel etmediklerini belirtirler. Esâsen haccı tamamlamaya mâni bir engelle karşılaşacak olanların tâbi olacakları ihsâr ahkâmı varken, önceden koşulan şart yeni bir hak getirmiyor.