HADİS KÜTÜPHANESİ

Kütüb-i Sitte

1672 bölümTürkçe tercüme ve Arapça metin
BÖLÜM

YEMİN KELİMESİ VE KENDİSİYLE YEMİN EDİLENLER

5 hadis

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ، يَعْنِي لِرَجُلٍ حَلَّفَهُ: احْلِفْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ، مَا لَهُ عِنْدَكَ شَيْءٌ، يَعْنِي لِلْمُدَّعِي.

İbnu Abbâs radıyallahu anhümâ anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, yemin teklif ettiği bir kimseye şöyle söyledi: 'Haydi! Kendinden başka ilah olmayan Allah'a kasem ederek o kimsenin, yani iddia sahibinin, sende hiçbir şeyi olmadığına yemin et!'"

Kütüb-i Sitte 5774, Ebu Davud, Akdiye 24, (3620).

عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ: أَكْثَرُ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْلِفُ بِهَذِهِ الْيَمِينِ: لَا وَمُقَلِّبِ الْقُلُوبِ.

İbnu Ömer radıyallahu anhümâ anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'ın yaptığı yeminlerin çoğu şöyleydi: 'Kalpleri çeviren zâta yemin olsun, hayır!'"

Kütüb-i Sitte 5775, Tirmizi, Nüzûr 12, (1540);Nesai, Eyman 2, (7, 2, 3).

كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اجْتَهَدَ فِي الْيَمِينِ قَالَ: «وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي الْقَاسِمِ بِيَدِهِ»

Ebu Sa'îd radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm yeminde mübalağa edince: "Hayır! Ebu'l-Kâsım'ın nefsini elinde tutan Zât-ı Zülcelâl'e yemin olsun ki..." derdi."

Kütüb-i Sitte 5776, Ebu Davud, Eymân 12, (3264); İbnu Mâce, Kefârât 1, (2090).

كَانَتْ يَمِينُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَلَفَ يَقُولُ: «لَا، وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ»

Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: "Yemin ettiği zaman Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'ın yemini: "Hayır! Allah'tan mağfiret dilerim." şeklindeydi."

Kütüb-i Sitte 5777, Ebu Dâvud, Eymân 12, (3265).

عَنْ قُتَيْلَةَ، امْرَأَةٍ مِنْ جُهَيْنَةَ، أَنَّ يَهُودِيًّا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنَّكُمْ تُنَدِّدُونَ وَإِنَّكُمْ تُشْرِكُونَ، تَقُولُونَ: مَا شَاءَ اللَّهُ وَشِئْتَ، وَتَقُولُونَ: وَالْكَعْبَةِ. فَأَمَرَهُمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادُوا أَنْ يَحْلِفُوا أَنْ يَقُولُوا: «وَرَبِّ الْكَعْبَةِ»، وَيَقُولُونَ: «مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ شِئْتَ»

Katile Bintu Sayfi -ki Cüheyne'den bir kadındır- radıyallahu anhâ anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'a bir Yahudi uğradı ve: "Siz Müslümanlar Allah'a benzerler koşuyor ve şirke düşüyorsunuz ve diyorsunuz ki: 'Allah istedi, sen de istedin.' Yine diyorsunuz ki: 'Kâ'be'ye yemin olsun!' Bunun üzerine Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ashâba, yemin etmek istedikleri zaman 'Kâ'be'nin Rabbine kasem olsun!' demelerini ve 'Allah istedi, sonra da sen istedin.' demelerini emretti."

Kütüb-i Sitte 5778, Nesâi, Eyman 9, (7, 6).