Kütüb-i Sitte

Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) bir gün bana: 'Yanında (yiyecek) bir şey var mı?' diye sordu. 'Hayır!' demem üzerine: 'Ben oruç tutacağım!' buyurdu. Yanımdan çıkınca bize bir hediye geldi veya bize bir grup misafir geldi. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) eve geri dönünce: 'Ey Allah'ın Resulü, bize bir hediye geldi veya bize ziyaretçiler geldi. Sana yiyecek bir şey hazırladım!' dedim. 'Nedir o?' diye sordu. Ben: 'Hays! (Un, yağ ve hurmadan yapılan bir yemek.)' dedim. 'Getir onu!' buyurdu. Ben de getirdim. Aleyhissalâtu vesselâm onu yedi, sonra: 'Oruçlu olarak sabahlamıştım.' buyurdu." Mücâhid (rahimehullah) der ki: "Bu, malından sadaka çıkaran adam gibidir; o, dilerse çıkardığı sadakayı verir (yani kararını icra eder), isterse vermekten vazgeçer."

وَقَالَتْ أُمُّ الدَّرْدَاءِ: كَانَ أَبُو الدَّرْدَاءِ يَقُولُ: عِنْدَكُمْ طَعَامٌ؟ فَإِنْ قُلْنَا: لَا، قَالَ: فَإِنِّي صَائِمٌ يَوْمِي هَذَا. وَفَعَلَهُ أَبُو طَلْحَةَ، وَأَبُو هُرَيْرَةَ، وَابْنُ عَبَّاسٍ، وَحُذَيْفَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ.

Ümmü'd-Derdâ anlatıyor: "Ebu'd-Derdâ (radıyallahu anh) gündüzleyin gelir, 'Yanınızda yiyecek var mı?' diye sorardı. Şayet biz, 'Hayır, yok!' diyecek olsak, 'Öyleyse bugün ben oruçluyum!' derdi. Ebu Talha, Ebu Hüreyre, İbnu Abbâs ve Huzeyfe (radıyallahu anhüm) hep böyle yaptılar."