وَقَالَتْ أُمُّ الدَّرْدَاءِ: كَانَ أَبُو الدَّرْدَاءِ يَقُولُ: عِنْدَكُمْ طَعَامٌ؟ فَإِنْ قُلْنَا: لَا، قَالَ: فَإِنِّي صَائِمٌ يَوْمِي هَذَا. وَفَعَلَهُ أَبُو طَلْحَةَ، وَأَبُو هُرَيْرَةَ، وَابْنُ عَبَّاسٍ، وَحُذَيْفَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ.
Ümmü'd-Derdâ anlatıyor: "Ebu'd-Derdâ (radıyallahu anh) gündüzleyin gelir, 'Yanınızda yiyecek var mı?' diye sorardı. Şayet biz, 'Hayır, yok!' diyecek olsak, 'Öyleyse bugün ben oruçluyum!' derdi. Ebu Talha, Ebu Hüreyre, İbnu Abbâs ve Huzeyfe (radıyallahu anhüm) hep böyle yaptılar."