عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ: كَانَ أَبِي يَسْمُرُ مَعَ عَلِيٍّ، فَكَانَ عَلِيٌّ يَلْبَسُ ثِيَابَ الصَّيْفِ فِي الشِّتَاءِ، وَثِيَابَ الشِّتَاءِ فِي الصَّيْفِ، فَقِيلَ لَهُ: لَوْ سَأَلْتَهُ؟ فَسَأَلَهُ، فَقَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ إِلَيَّ وَأَنَا أَرْمَدُ الْعَيْنِ يَوْمَ خَيْبَرَ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي أَرْمَدُ الْعَيْنِ. فَتَفَلَ فِي عَيْنِي، ثُمَّ قَالَ: «اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنْهُ الْحَرَّ وَالْبَرْدَ». قَالَ: فَمَا وَجَدْتُ حَرًّا وَلَا بَرْدًا بَعْدَ يَوْمِئِذٍ. وَقَالَ: «لَأَبْعَثَنَّ رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ، وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ، لَيْسَ بِفَرَّارٍ». فَتَشَرَّفَ لَهَا النَّاسُ، فَبَعَثَ إِلَى عَلِيٍّ فَأَعْطَاهَا إِيَّاهُ.
Abdurrahman İbnu Ebi Leylâ anlatıyor: "Babam Ebu Leylâ, Hz. Ali radıyallahu anh ile akşamları bir araya gelip sohbet ederdi. Hz. Ali kışın yaz elbiseleri, yazın da kış elbiseleri giyerdi. Biz babama: 'Bunun hikmetini bir sorsanız!' dedik. O da sordu. Ali radıyallahu anh şu açıklamayı yaptı: 'Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, Hayber günü gözümden rahatsız olduğum bir sırada bana adam göndererek yanına çağırdı. Ben: "Ey Allah'ın Resûlü, gözlerimden hastayım" dedim. Bunun üzerine gözüme mübarek tükürüğünden sürüp bir de: "Allah'ım, ondan sıcak ve soğuğun vereceği rahatsızlıkları kaldır!" diye dua buyurdular. O günden sonra ne sıcakta terledim ne de soğukta üşüdüm.' Hz. Ali, ilaveten Resûlullah'ın şöyle buyurduğunu anlattı: 'Yarın Hayber'in fethi için öyle bir zatı komutan yapacağım ki o, Allah'ı ve Resûlünü hakkıyla sever; Allah ve Resûlü de onu severler. O, cepheden kaçacak biri de değildir.'"